Λημνογράφοι
Ιστολόγιο – Σχολική εφημερίδα του Γυμνασίου ΜούδρουΑρχείο για Η ποίηση των Λημνογράφων
Για πες πόσο θες να σ’ αγαπάνε
Μες στο άγχος κι εγώ, μες στο άγχος κι εσύ
Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε μια στιγμή
Τρέχει ο καιρός σαν τρελός, σχολείο και δουλειά
Κάτι πάει στραβά στη ζωή μας.
Μες στο άγχος εμείς, μέσα στον πανικό
Έξω από τη λογική με το παραμικρό
Δε σε νιώθει κανείς και γι’ αυτό δε μιλάς
Αποστάσεις κρατάς μεταξύ μας.
Για πες πώς τη θες τη ζωή να είναι
Για πες, ό,τι λες πράξη κάνε
Για πες πόσο θες να σ’αγαπάνε
σε αυτές τις καρδιές που μετράνε.
Τρέχω βράδυ πρωί όπως τρέχεις κι εσύ
Τρέχουν όλοι μαζί μες στην πόλη αυτή
και όσοι φεύγουν εκτός δε γυρίζουν ξανά
ψάχνουν πολύ το φως να ξεφύγουν.
Μες στο άγχος λοιπόν έχουμε γεννηθεί
σε έναν κόσμο λάθος ψάχνουμε το γιατί
Μια ελπίδα μικρή πώς ν’ αλλάξουν πολλά
τα δικά μας φτερά ξανά ανοίγουν.
Για πες πώς τη θες τη ζωή να είναι
Για πες, ό,τι λες πράξη κάνε
Για πες πόσο θες να σ’ αγαπάνε
σε αυτές τις καρδιές που μετράνε.
Μύρσω
Ελπίδα- λίγο ακόμα μια στιγμή
Κάθε φορά που η βροχή
χτυπά τα τζάμια του παραθύρου μου δυνατά
σκέφτομαι πως σε λίγο θα φανεί
το ουράνιο τόξο
και όλη η πλάση θα χαρεί.
Μα στη ζωή μας,
αν κάτι δύσκολο συμβεί
κάποια φουρτούνα δυνατή ή κάποια άτυχη στιγμή,
τότες το ουράνιο τόξο θα εμφανιστεί
να έχετε ελπίδα στη ζωή.
Κάθε φορά παρακαλώ πολύ
να μείνει λίγο ακόμα
λίγο μια στιγμή.
Αγγελούδι
