Έθιμα του νησιού μου

Δευτέρα, 22/12/2008 στις 19:21 · Κατηγορία Χριστούγεννα

Η Λήμνος είναι ένα νησί με πλούσια έθιμα και πολιτιστική παράδοση και όλα είναι δεμένα με την κοινωνική ζωή.

Την Πρωτοχρονιά σ’ όλα τα σπίτια είναι σκορπισμένη η χαρά της μεγάλης γιορτής. Κάνουν παρέες και λένε τα κάλαντα σ’ όλο το χωριό. Την επόμενη από τα Χριστούγεννα σφάζουν τα γουρούνια. Το βράδυ της ίδιας μέρας μαγειρεύουν το κρέας και τρώνε όλοι μαζί. Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, όταν όλα τα μέλη της οικογένειας γυρίσουν από την εκκλησία, βάζουν ένα σιδερένιο αντικείμενο κάτω από την είσοδο του σπιτιού για να είναι σιδερένια η οικογένεια. Ακόμη σπάνε ένα ρόδι για να είναι άφθονα τα αγαθά του σπιτιού. Κόβουν τη βασιλόπιτα για να δουν ποιος θα είναι ο τυχερός της καινούργιας χρονιάς.

Στις 5 Ιανουαρίου ζυμώνουν το προζύμι και αφού φουσκώσει μ’ αυτό κάνουν τις “μαρμαρίτες”, τηγανίτες ψημένες πάνω σε πέτρινη πλάκα. Στις 7 Ιανουαρίου τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου, ντυμένοι με προβιές προβάτων και φορώντας κουδούνια, γυρίζουν το χωριό, λένε τα κάλαντα και μαζεύουν λεφτά και διάφορα εδέσματα. Αυτά είναι τα λεγόμενα “μπατατσούδικα”.

Πρέπει όλοι να διατηρούμε την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Χρήστος Κ.

Σχόλια (2)

Μου αρέσουν τα Χριστούγεννα στο Ρωμανού

Δευτέρα, 22/12/2008 στις 19:15 · Κατηγορία Χριστούγεννα

Λοιπόν τα Χριστούγεννα στο χωριό μου, το Ρωμανού, πριν βγει ο χρόνος, σκεπάζονται τρία άτομα με μια κουβέρτα και άλλοι κάθονται από πάνω με μια παντόφλα και τους χτυπάνε, και πρέπει να βρουν ποιος είναι από κάτω απ’ την κουβέρτα. Αυτό το έθιμο το κάνουν μεγάλοι ή και παιδιά. Ή, πριν βγει ο χρόνος, μαζεύονται παρέες με παιδιά και παίζουν χαρτιά με κάποιο μικρό χρηματικό ποσό ο καθένας και όποιος κερδίσει κερνάει όλη την παρέα.

Τα μικρά παιδιά πάλι τρομάζουνε με τους καλικαντζάρους και ντύνονται κάποιοι μεγάλοι, γέροι συνήθως, με κουδούνια και μαλλιά από πρόβατα, οι λεγόμενοι “μπατατσούδες”, και όποιον βρουν στο δρόμο τους ή τον χτυπάν με μια μαγκούρα ή τον αλευρώνουν. Τη μαγκούρα την έχει αυτός που φοράει μαύρα, ενώ οι υπόλοιποι φοράνε άσπρα. Οι “μπατατσούδες” βγαίνουν στο χωριό στις 25 Δεκεμβρίου, γύρω στις εννιά το βράδυ. Χτυπάν τις πόρτες και ρωτάνε οι από μέσα: “Ποιος είναι;”. Και οι μπατατσούδες απαντάν κάποιο όνομα γνωστού ή φίλου. Μόλις ο νοικοκύρης ανοίξει την πόρτα του ορμάνε, η μαγκούρα τον χτυπάει και οι άλλοι τον αλευρώνουν. Φεύγουν χωρίς να αποκαλύψουν το πρόσωπό τους (είναι βαμμένοι με μαύρες μπογιές), και συνεχίζουν για το επόμενο σπίτι, κι αυτό γίνεται ως τα μεσάνυχτα. Κι εμείς είχαμε βγει πέρσι και φέτος θα βγούμε. Μας δίνουν σε κάθε σπίτι κάποιο χρηματικό ποσό (όχι όλοι), κι όταν τελειώσουμε τη γύρα, πηγαίνουμε και τρώμε, μικροί και μεγάλοι μπατατσούδες μαζί. Μας αρέσει που τρώμε παρέα με τους παππούδες γιατί λένε πολλές ιστορίες.

Έχουμε και κάποιους μεγάλους στην παρέα μας, π.χ. 19-20 χρονών, φοιτητές από τις μεγάλες πόλεις, που μας φέρνουν πυροτεχνήματα, δυναμιτάκια και όλα αυτά. Και πριν βγει ακόμα ο χρόνος, μαζευόμαστε όλοι στην πλατεία και γίνεται το σώσε. Είχαμε βάλει μια φορά ένα φοίνικα φωτιά κι είχε έρθει ο πατέρας μου με το λάστιχο. Σημαδεύαν την καμπάνα, και το πυροτέχνημα εξοστρακίστηκε και γύρισε πίσω, πάνω στο φοίνικα. Ή κάνουμε μερικές φορές πόλεμο με τα δυναμιτάκια, στην πλατεία. Δηλαδή πηγαίνουμε κατά τις 12 η ώρα που αλλάζει ο χρόνος και καθόμαστε ως τις 5 το πρωί. Οι γονείς δε μας μαλώνουν γιατί ξέρουν ότι είμαστε εκεί και ότι είμαστε ασφαλείς επειδή έχουμε και κάποιους μεγάλους στην παρέα μας.

Τα Χριστούγεννα μου αρέσει να τρώω πατάτες τηγανιτές. Τα γλυκά δε μου αρέσουν ούτε οι γεμιστές κότες και οι γαλοπούλες. Παίζουμε πολύ με τα παιδιά που έρχονται από την Αθήνα. Συνήθως παίζουμε ξύλο όταν παίζουμε μπάλα. Οργανώνουμε κάποιο μικρό πρωτάθλημα ανάμεσα στο Ρωμανού και στην Αθήνα (είναι Λημνιοί που ζουν από μικρά στην Αθήνα), και συνήθως κερδίζει το Ρωμανού.

Για το σχολείο διαβάζω την τελευταία βδομάδα. Δε βλέπω πολύ τηλεόραση, δεν προλαβαίνω απ’ το πολύ παιχνίδι κι απ’ τον ύπνο. Δε θα ήθελα να είμαι σε κάποια πόλη γιατί εδώ έχω τόσους φίλους που από μικρά είμαστε μαζί.

Ηρακλής

Σχόλια